pexels-eva-elijas-6215524.jpg

GEÇİYORUM

Hazan Hilal Ayhan

Geçiyorum,
Menzilinden.
Görüşür müyüz? Bilemem.


Dünya denen misafirhanede,
Geçerim her gün menzilinden.
Görmeyi umar,
Görememeyi bulurum.
Kırıklıklarla kalsam da menzilinde,
‘’Efulim’’ diyemem. Lâl olurum.
Çizim yeteneğim de yok.
Kelimelerim ile suretini kâğıda resmeder dururum.

 

Ey visal zevkini tadamadığım mahbubum;
Vuslattan umudu kestim de,
Mevla’dan ümidi kesemiyorum.
Seni, sana olan sevdamı Vedûd’a emanet ediyorum.
Söz,
Geçmeyeceğim artık menzilinden. Vazgeçiyorum.


Mevla’ya ulaşmak için geçersin ya Leyla’dan,
Adım attığın yollardan
Bir başkası adım attığında bile kıskanıyorken bu aciz,
Çekiliyor…
Sana ulaşmak adına girdiği tüm savaşlardan.


Umurumda değilsin artık.
Yüzündeki geçmişi ellerimle temizlemek,
Kalbindeki buzları ısıtmak,
Sırtındaki yükünü omuzlamak istesem de,
Umurumda değilsin.


Ve adını yazmaya korktuğum,


Geçiyorum,
Menzilinden.
Görüşür müyüz? Bilemem.
Bir daha geçmem mevkiinden.