MAHİYET
Öykü Özcan

  • Facebook
  • Twitter
  • Pinterest

Ben bir salı sabahı kaybettim kalemimi,
Haziran ayının son haftasıydı
bir kelle daha kesildi fikirlerimden.
Kaybettim kalemimi, geri istedim kaybettiklerimden.


Kaybettim ucu meçhul fikirlerimi,
bir salı sabahıydı
Soğuk, buğulu bir trenin penceresindedir şimdi,
çok sever masa sohbetlerini
soğuk geçmişin ardındaki çarşambayı…
İki göğün arasındaki doğruluk seçer kaderimi,
bir ucu gelmeyen deli divane düşünceler..
Gökte süzülü ışıklara aranır satırlar,
göğün ardında seçili yüzler yorar kalemimi.


ebedî yükmek sığılıydı bu hürriyet
bir bilincin akabinde
ucunu tel tel çevirmişti bedenimi,
gözlerin ferinden bağırsaydı tüm umutlar
geri alabilecek miydim kaybolan kalemimi?


Yer yer seçilmiş serin sulardaydı
kendi hakkını arayan fikirler,
Hakimdi çocuklar ölü çocukların hürriyetine.
Göğü boyayan hayallerin elvanı kayıp,
yol göründü hicranın serin mahiyetine…