girl-1438138_1920.jpg

TEK KULLANIMLIK SAMİMİYET

Beyza Yazıcıoğlu

  • Beyaz Facebook Simge
  • Beyaz LinkedIn Simge
  • Beyaz Pinterest Simge
  • Beyaz Heyecan Simge

Hava yağmurlu ,yağan yağmurun bıraktığı damlacıklar camıma desen oluyor. Şemsiye ile geçen
insanları izliyorum. Kasvetli hava damlacıklarını serperken bana umut yağdırıyor mutluluk hissiyle
ıslatıyor beynimin içini. Bir şeylere yeşerdiğimi hissediyorum.


Yağan yağmur yüreğimde yatanları sulamışçasına filizlenmeye hazırlanıyorum.


Tarih 2 Mart ,saat 15:26.Yeniden doğmuş gibi hafifim, fırsatları kaçırmamışçasına umutlu ,hiç üzülmemiş
gibi toy bakıyorum damlacık kaplı camımdan...


Sıcaklardan bunalan, kaçan, bunalımda hisseden ben neşeyle doluyum .
Bugün beni düşünen Mikail'e bin teşekkürüm var .


Kasvete, suya aşık olarak geçirdiğim, kağıt ve kalemi elime alabildiğim için takat veren bu havaya bin
teşekkür...


Yanı başımda duran bardaktaki su daha parlak daha duru geliyor ,kasvetle vuran huzurlu ışık ikimizi
birden aydınlatıyor.


Güneş, sıcak havalar, sahte eğlenceler, sahte gülüşler, durumsal tek kullanımlık samimiyetler,
beni 22'mde yalnızlaştırdı.


Çoğunluğun nefret ettiği ,evlere kapandığı bu havalarda benim neşeli oluşum durumu ele veriyor
sanırım.


İnsanlara değil sahteliğe karşıyım .Reklam etmelere, insan kullanmaya karşıyım.
Çıkara ve faydaya dayalı dahasıyla da yetinemeyen kullanıcılara karşıyım.
Gördükçe ve aralarında bulundukça fark ettiğim insan ilişkilerinden sonra; günden güne
yalnızlaşan kelimelerim ,yanan umut alevimi titretiyor.


Verdikçe dahasını isteyen ilişkiler ,kendinden vermeler ,benim ise 70'leri görmeden benliğinde bulmuş
hayat ve sevgi anlayışım paralel zamanda zaman aşımına uğruyor.


Yaranamayan beyaz yakalılar gibiyim. Ne yapsam yetmiyor, dahası isteniyor. Ne kadar çabuk
yapsam yeni sorumluluklar kucağımda beliriveriyor. İğne ucu kadar yapılmış iyilikleri ise bahşedilmiş gibi
panolara asılıyor, bin bir tantanayla gösteriliyor.


Reklamların devrinde kötü bir eli kumandalıyım.
Yazdıkça kötülüyorum, huysuzlanıyorum...


Beyaz kağıdıma elin pisini bulaştırıyorum. Yazsam düzelirler mi ?
Sanmıyorum...


Yeni dünya düzeninde 22'mde bocalıyorum. Samimiyet gerçeklik arıyor, bulamıyorum.
İyi olmak daha kolayken kötü olarak yüksekten emir yağdıran sağır, dilli vicdansızların kolaycı
kötülüklerini hayretle seyrediyorum. Kendim olarak olduğum gibi yazıyorum.


Elim her şeye yatkındır. Kolay kavrar kolay yaparım. Hızlı öğrenir eksiksiz yaparım fakat bu devrin
gerektirdiği maharetleri ve normalleştirilmiş ,yozlaşmış meziyetleri kendimde bulamıyorum .İnsanların
sahte ilişkilerini anlayamıyor, çocukluk iletişimimi özlüyorum.


İki yüzlülüğü sevmediğini bangır bangır söyleyen, kendilerini görmeden iddia eden maskeli insan furyası
her gün farklı bir maskeyle işteler ,okuldalar, aramızdalar kısacası toplumu oluşturuyorlar. Didikledikleri kişi
kendileri olsa... Keşke olsa ,topluma ayna olsalar...


Durumsal ve anlık takılmış samimiyetsiz tek kullanımlık maskeleri ile insanlarda güven ve duygu
zafiyetine neden oluyorlar.


Yarar ve faydayı alırken yumuşacık sevgi lifine dönen çıkarcı furya ,yarar-çıkar-fayda son bulduğunda
 

Ortada ne kalıyor?


Ortada güven zafiyeti, durumsal ilişkilerin sürecini çıkara dayalı doldurması ve samimiyetsizlik kalıyor.
Faydacılık akımı güven zafiyetidir. Geri dönüşen şey tek kullanımlık atık maskeniz değil sevginiz olsun
.Dönüştükçe çoğalsın ,dayanılan duvar sevgi ve sadakatle harçlansın.


İş hayatının istediği profesyonelliği hayatımıza taşıyışımızla bir toplumu uçuruma taşıdık.
Bu geçici duygu bozukluklarını hayat biçimi haline getiren ama profesyonelliği dillerinden düşürmeyen
bilirkişiler ;para-çıkar, konfor-çıkar ,fayda-rahat-,getiri-ilişki odaklı bir toplum inşa ettiler .
İnsanların insanları kullandığı toplumda yalnızım...


Yazmasam delirirdim diyen Sait Faik gibi hissediyorum.


Düşünürken zaman yağmur sularına karışıp akıp gitmiş ,saat 16:02...


Toplumsal bir yozlaşmanın ortasındayım. Yaşıtlarımdan yaşlı ve yıpranmış, alışamamış
hissediyorum. Dönemim meziyetlerine eğreti duruyorum...


Belki de fazla içselleştirip duygularımla ben de sele kapılıyor kendimde infihal yaratıyorum.
Fakat uyumsuzluğumla mutluyum ,gerçekliğimle gururluyum.


Şimdi okkalı bir kahve yapmaya gidiyorum. Belki başka bir yağmurlu günde beyaz sayfama yaraşır şeyler

yazmak için buluşuruz masamda .


Gerçekliğinizle, reklam olmayan hayatınızla gurur duyun sahici okuyucularım...